حتی اگر نباشی می آفرینمت ...

می خواهمت چنان که شب ِ خسته خواب را می جویمت چنان که لب ِ تشنه آب را محو توأم چنان که ستاره به چشم ِ صبح یا شبنم ِ سپیده دمان آفتاب را بی تابم آنچنان که درختان برای باد یا کودکان خفته به گهواره تاب را بایسته ای چنان که تپیدن برای دل یا آنچنان که بال ِ پریدن عقاب را حتی اگر نباشی می آفرینمت چونان که التهاب بیابان سراب را ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را قیصر امین پور/ شب خسته/1400/8/18 شب روشن میان روز تاریک...