می خواهمت چنان که شب ِ خسته خواب را می جویمت چنان که لب ِ تشنه آب را محو توأم چنان که ستاره به چشم ِ صبح یا شبنم ِ سپیده دمان آفتاب را بی تابم آنچنان که درختان برای باد یا کودکان خفته به گهواره تاب را بایسته ای چنان که تپیدن برای دل یا آنچنان که بال ِ پریدن عقاب را حتی اگر نباشی می آفرینمت چونان که ...

آن کس که پیش چشمِ تو جان را نگاه داشت، با سنگریزه، رودِ روان را نگاه داشت!!! بی اختیارِ خود، نفست می کِشم؛ مگر با عقل می توان ضربان را نگاه داشت؟

بازیچه ی رنج است دل ِ درد نصیب ام وقت است به پایان برسد صبر و شکیب ام ای وسوسه های ِ سمج ِ وحشت و تردید ویران تر از آن ام که خودم را بفریب ام از برزخ ِ تاریکی و تردیــــــــــد می آیم آواره ی نفرین شده ی گندم و سیب ام سر گرمی ِ تیر است پـــر و بال ِ کبودم بازیچه ی رنج است دل ِ درد نصیب ام 1400/4/20

اینجا همه پنجره ها رو به خیابان باز است... من پنجره ای رو به خدا می خواهم... 1400/04/20 خودم

ای جان ِ «جدا فتاده از تن» ای تاب ِ «ز من کشیده دامن» ای شادی ِ «رخنه کرده در عمر» تو؛ ای تو !!! غمِ مبارک ِ من... او!1400/5/14

گفت: احوالت چطور است؟ گفتمش: عالی است مثل حال گُل! حال گُل در چنگ چنگیز مغول! 1400/6/12

می خواهمت چنان که شب ِ خسته خواب را می جویمت چنان که لب ِ تشنه آب را محو توأم چنان که ستاره به چشم ِ صبح یا شبنم ِ سپیده دمان آفتاب را بی تابم آنچنان که درختان برای باد یا کودکان خفته به گهواره تاب را بایسته ای چنان که تپیدن برای دل یا آنچنان که بال ِ پریدن عقاب را حتی اگر نباشی می آفرینمت چونان که ...

و الغریب ، من لم یکون له حبیب و غریب کسی است که محبوبی ندارد.. امیرالمومنین علیه السلام نامه 31 نهج البلاغه خودم! 1400/12/10

اگر چه نیستی و همدمی به جز غم نیست یقیناً از سر ما لطف سایهات کم نیست ببار حضرت باران برس به داد کویر که جز تو دادرسی در تمام عالم نیست اللهمعجللولیکالفرج

لا تحسبنّ رقصي بينكم طرباً فالطير يرقص مذبوحاً من شدة الألمِ ! أبو الطيب المتنبي