شب روشن میان روز تاریک

بازیچه ی رنج است دل ِ درد نصیب ام وقت است به پایان برسد صبر و شکیب ام ای وسوسه های ِ سمج ِ وحشت و تردید ویران تر از آن ام که خودم را بفریب ام از برزخ ِ تاریکی و تردیــــــــــد می آیم آواره ی نفرین شده ی گندم و سیب ام سر گرمی ِ تیر است پـــر و بال ِ کبودم بازیچه ی رنج است دل ِ درد نصیب ام 1400/4/20...

ادامه مطلب